อยากบอก “แม่” ว่า ลูกท้อ…..

ถ้าผมเชื่อคำแม่ ตั้งแต่จุดเปลี่ยน ตอนม.ปลาย
แม่อ้อนวอนแล้ว อ้อนวอนอีก ว่าทำไม ไม่เข้า สาธาฯ ทั้งๆ ที่ก็สอบให้แม่
วันที่ตัดสินใจวันนั้น ยังไม่รู้สึกผิดเท่าว้นนี้
รู้แล้วว่า “คนทำผิด”  ไม่เชื่อฟังคำแม่สอน มันรู้สึกยังไง
ไม่มีคำอธิบายใดใด

“ก้าวต่อไป” ก็เจ็บ “ถอยออกมา” ก็ปวด ก็มัวแต่ย่ำเท้าอยู่กับที่..ไร้ค่าจริงๆ
ได้ขึ้นชื่อว่า ไม่เชื่อฟังคำแม่…มันก็ได้ชื่อว่า “ไม่รักดี” แล้ว…
แม่บอกว่า ชอบมาทางนี้ เลือกเองไม่ใช่เหรอ
ก็ทำให้มันดี
…

….ครับผมจะพยายาม….

Sophomore@KKU

เริ่มต้น..เป็นพี่ปีสองแล้ว…จะว่าไป วันเวลามันก็เนิ่นนาน บางทีก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกเหมือนๆ เริ่นต้นปีหนึ่งใหม่ๆ แต่ที่ไหนได้ปีสองแล้ว รุ่นน้องช่อกัลปพฤกษ์ กำลังจะบาน…ยังไงก็ขอแสดงความยินดีกับรุ่นน้องทุกคนที่สามารถเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยได้อย่างภาคภูมิใจ…

งานของรุ่นพี่ปีสอง กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้……